Açıldığımız Haziran ayından bu yana 100 adet kitabı arşivimize eklemiş bulunuyoruz. Yani 7 ayda 100 kitap ortalama yaklaşık 2 günde bir kitap eder. Bu performans için bütün okuyucular adına yazarlarımıza teşekkürü bir borç bilirim. 
2010 yılında bu oranı çok daha yukarılara çekmek dileğiyle, herkese bol kitaplı, huzurlu, sağlıklı, mutlu bir yıl diliyorum.
Mutlu yıllar Ne Okudum!
Schrödinger’in kedisi ölü mü canlı mı? 20. yüzyılın başından beri bir grup bilim adamı ve felsefeci bu muammanın cevabını bulmak için uğraşıyor. Fakat böylesine basit bir soruyu bir soru olmaktan çıkarıp bir muammaya dönüştüren şey nedir? Bir varlığın ancak canlı veya ölü olacağını biliyoruz. Bütün mesele kuantum fiziği. Çünkü kuantum fiziğinin bu soruya verdiği cevap şudur: Kedi aynı zamanda hem ölü hem de canlıdır.
Tünel’in bir ucundan girdim, Kahramanlara ve Mezarlara selam verdim ve Karanlıkların Efendisi ile tanıştım. Çok yorgunum. Günlerdir Arjantin’in sokaklarında dolanıyorum, Arjantin tarihinin, hayır düzeltiyorum; insanlık tarihinin en karanlık sayfalarında gezindim, insanlık hallerinin en kötüleri ile karşılaştım.
Kah bilimin soğuk ama steril ve güvenli kulelerine çıktım, kah (dostlarımın benimle selamı sabahı kesmelerini göze alarak) sokaklara indim. Yazmam lazım! Bütün bu olanları birilerine anlatmam lazım, bana olanları birilerine anlatmam lazım.
“Simya gerçekte bir dönüşüm sanatıdır. Kirli olanı, hasta olanı bir çok süreçten geçirerek, arınmış ve mükemmel olana dönüştürmeyi amaçlar.” Simya öğretisinin, saygınlığını modern bilimin gelişimi ve aydınlanma ile kaybettiği düşünülse de, simya, Newton gibi bir bilim adamının bile ilgilisini çeken, bu konuda kitaplar yazdıran bir öğretidir. Kökleri çok eskiye dayanmakta, felsefesi neredeyse tüm dinlerde yankısını bulmaktadır. Sembolleri bir çok sanatçının eserinde kendine yer bulmuş ve günlük hayatta kullanılan ikonlara dönüşmüştür. Bu kitap ile, eski, köklü ve antik Yunan’dan Hurifiliğe kadar…
08 Dec, 2009
Kitap bitti, sonlarına doğru çok ağladım. Utanmasam masalara kapanıp ağlayacaktım. Gözyaşları boğazımda düğüm oldu, suyla bile yutamadım. Kitap bittiğinde, altmışlı yıllarda, ellerinde mendilleri, ağlamaktan kızarmış gözleriyle, yazlık sinemalardan çıkan ve “ay çok güzel filmdi, görsen nasıl da acıklıydı, bir ağladık, bir ağladık, sorma” diyen tombul teyzeler tadındaydım.
Ara not: Yazı spoiler içerebilir, ama koy verdim gitti, kimse kusura bakmasın.
Kahramanlar ve Mezarlar Ernesto Sabato’nun üçlemesinin Tünel’den sonraki 2. kitabı. Sabato yine karanlık bir hikaye yazmış. Dünyada ve içimizde karanlıklar var çünkü.
Okuduğum bir kitap beni çok etkilediği ve bambaşka diyarlara götürdüğü zaman yani aslında kitapla ilgili çok şey söylemek istediğim zaman, tam tersi bir etki oluyor ve hiç bir şey söyleyemiyorum kitapla ilgili. Bu kitap da onlardan biri oldu. O kadar iyi kaleme alınmış bir metin ki elimdeki, ne desem eksik kalacak çünkü.
