Ne Okudum

Genç ve yalnız bir kadın olan Yargıç Jeanne Korowa, tesadüfen şahit olduğu bir psikiyatri seansı sayesinde Paris’te işlenen tüyler ürpertici seri cinayetlerin failini keşfetmiştir. Ama elinde hiçbir kanıt yoktur ve katilin peşine tek başına düşmek zorundadır. Böylece Guatemala, Nikaragua ve Arjantin’de soluk soluğa ve kanlı bir takip başlar.

yazıyor kitabın arka kapağında.  Gerçi arka kapakta ne yazarsa yazsın, benim gibi  Grange hayranları dayanamayıp çıkar çıkmaz alıp okuyacaklardır bu kitabı da.

 

 

 

Bana  göre insanlar iki tipte aşkı yaşarlar. Birincisi aşka aşık olanlar, ikincisi gerçekten sevebileceği kişiye ait olanlar.

Alacakaranlık kitabının devamı olan Yeniay’da kitabın öznesi Ä°sabella Swan gerçekten aÅŸkı yaÅŸadığı insanı kaybeder…

Bu kayıp, kitabın 3/4′ü boyunca bizlere onun daha ne kadar dibe vurabilmek için uÄŸraÅŸtığını anlatmakla geçiyor. Çünkü Ä°sebella her dibe vurmak istediÄŸinde göğüsünde açılmış olan bu kocaman deliÄŸi hem kapatmaya çalışıyor hem de O’nu zihninde yaÅŸatabilmesini saÄŸlıyor. Bunun nedeni çok basit Ä°sabella hayatına devam etmek zorunda peki ama yaÅŸadıkları ve kendini…

Vampirler hakkında yapılan birçok uyarlamadan sonra, yüzlerce yıl yaşadıklarını, sarımsaktan korktuklarını, uçabildiklerini, nefes almadan yaşayabileceklerini ve bunun gibi birçok özelliklerini öğrendik ve hala da öğrenmeye devam ediyoruz. Ama birçok filmde veya kitapta vampirlerin hiç sevebilme ihtimaline değinilmemiş olması veya yüzeysel değinilmiş olması bu kitabın yani Alacakaranlık’ın doğmasına neden olmuş.(aslına bakarsanız yazar tüm bu hikayeyi gördüğü bir rüyadan sonra karalamış.)

80′li yıllardan bu yana Amerikan korku ve gerilim edebiyatını sırtlayan üç tane isim var. Bu isimlerden bir tanesi olan Dean R. Koontz ile ilk kez ortaokul - lise yıllarımda tanışmıştım. Ve tanışmamla beraber o güne kadar türkçeye çevrilmiÅŸ bütün romanlarını da hızla okuyup tüketmiÅŸtim. Bendeki bu ani Koontz aÅŸkı, baÅŸladığı gibi ani bir ÅŸekilde birden bitivermiÅŸti. Çünkü okuduÄŸum bir düzine kadar kitaptan sonra aslında her kitabının aÅŸağı yukarı aynı kliÅŸelerle yazılmış, aÅŸağı yukarı benzer karakterleri olan “formül” kitaplar olduÄŸunu anlamıştım.…