Comments for Ne Okudum

Comment on Franklin Flayer – Nicholas Christopher by Dulcinea

Dulcinea — Mon, 08 Mar 2010 12:39:57 +0000

Böyle yarısı tarihi yarısı kurgu romanları Baudolino ile sevmeye başladım. Tarihi gerçeklere zeki bir yazarın yaratıcı penceresinden bakmak keyifli bir okuma oluyor. Paylaşımın için teşekkürler.

Comment on Simya ve Simyacılar - Sean Martin by Dulcinea

Dulcinea — Sun, 28 Feb 2010 16:20:33 +0000

Gerçekten başarmışlar mı yoksa gözboyama ve elçabukluğu ile çevrelerindekileri kandırmışlar mı bilemem ama bir çok simyacı çeşitli metalleri altına çevirmiş, şahitler huzurunda deneylerini tekrar etmişler. Zaten zenginler ve yöneticiler tarafından bu kadar korunup desteklenmelerini de bu ender başarılar sağlamış. Esas ilginç olansa bazı simyacıların sadece altını değil ölümsüzlüğü de bulmuş olduklarına dair olan söylenceler olması. Örneğin bu kitapta anlatıldığına göre Nicolas Flamel ve eşi 1382 yılında ilk başarılı deneylerini gerçekleştirmişler, kısa zamanda büyük bir servetin sahibi olmuşlar. Kimine göre 15. yy da ölmüşler kimine göre de en son 1761 yılında Paris operası yakınlarında görünmüşler.

Comment on Kuzey - Burhan Sönmez by serap

serap — Mon, 22 Feb 2010 13:02:35 +0000

Yazarını çoook eskiden tanıdığım bu kitap çıktığından beridir listemde idi. Senin insanın yüreğine işleyen değerlendirme notunu okuyunca ilk fırsatta okumaya karar verdim.

Comment on Simya ve Simyacılar - Sean Martin by Dragon Reborn

Dragon Reborn — Mon, 22 Feb 2010 10:10:57 +0000

Eline sağlık Dulcinea. Benim merek ettiğim bir konu var. Bu simya ile uğraşanlar pratikte bir şey başarmışlar mı? Tamam porselen gibi bir takım yeni buluşlar yapılmış ama benim bildiğim kadarıyla simyanın asıl amacı değersiz bir cismi değerli bir cisme dönüştürmek. Peki bunu yapabilen bir kişi bile yokken yüzyıllarca nasıl uğraşmışlar bu işle ben bunu anlamıyorum.

Comment on Dullar Kasabasından Masallar ve Erkekler Diyarı Tarihçesinden Notlar - James Cañón by Dulcinea

Dulcinea — Sun, 21 Feb 2010 14:35:07 +0000

Sevgili Elfy, sonunda kitabı ben de bitirdim. Okuduklarını ve fikirlerini beğendiğim bir çok arkadaşım tarafından tavsiye edilen bu kitabı elime alınca biraz gerildim açıkcası. Bakalım aynı tadı alabilecek miydim?
Kitap başından aldı beni içine. Önce umutsuzlukla doldurdu, en dibe indirdi, insanların en sefil, en kötü, en zalim yanlarını gösterdi. Sonra bir umut verdi: “Gerçekten de, o dağların ardında şiddetin ve yoksulluğun olmadığı bir dünya bulacağınızı mı zannediyorsunuz?” Defalarca kafa salladı. “Böyle bir yer ancak kendiniz yaratırsanız varolabilir…”
Eline sağlık Elfy.

Comment on Kötülüğün Sıradanlığı – Hannah Arendt by Dulcinea

Dulcinea — Sun, 21 Feb 2010 10:28:17 +0000

Fantaziye, bilimkurguya, gerilime, korkuya ne hacet! Gerçekler var ya hayatta, insanın yapabilecekleri var ya! Daha ne olsun.

Comment on Kayıp Gül – Serdar Özkan by melike

melike — Fri, 19 Feb 2010 19:40:32 +0000

burada yoruma bağlı olmuş ben bire bir istiyordum burda öyle değil

Comment on Kötülüğün Sıradanlığı – Hannah Arendt by Dragon Reborn

Dragon Reborn — Fri, 19 Feb 2010 18:46:35 +0000

İnsanların sistematik olarak bir yerden bir yere sadece öldürülmek için aktarılması insanın aklının alamayacağı bir kötülük gerçekten. Fakat diğer yandan bizlere başka tür kötülüklerin de nasıl “normal” olarak öğretildiğini aklıma getiriyor. 2. dünya savaşında ölen insan sayısı tahmini 60 milyon. Bu insanlar soykırıma maruz kalmadı ama sonuç olarak öldüler. İşin içine “savaş” girince nasıl bir anda normalleşiyor. Savaş olmuş 60 milyon kişi ölmüş normal savaşta insan ölür.

Comment on Kötülüğün Sıradanlığı – Hannah Arendt by Tosbaa

Tosbaa — Thu, 18 Feb 2010 21:49:27 +0000

Yazıyı okurken tüylerim diken diken oldu. Dünyada her zaman her yerde olmuş ve olacak vahşetleri düşününce kanım donuyor. Bunca normalliğin içinde olup bitmesi de her şeyin, bir çok çelişkisel durumu beraberinde getiriyor. Hayır demek kısmına katılıyorum ki benim de çok zorlandığım bir konudur. Bence de hayır demek oldukça önemli bir başlangıç. Bir de bunun yanında hep bir evet diyenin bulunacağı düşünülürse toplumsal bir uyarı mekanizması geliştirmeliyiz diye düşünüyorum. Biri yere çöp attığında onu uyarabilmeli ve hatta kınayabilmeliyiz ki hayırlar tek başına eylemsiz kalmasın.
Eline sağlık elfy.

Comment on İsa Bu Köye Uğramadı – Carlo Levi by Tugay Özdemir

Tugay Özdemir — Thu, 11 Feb 2010 23:56:31 +0000

Kitap gerçekten çok güzeldi. Dediğiniz gibi okurken insan kendini Aliano’da hissediyor. Yazarla aynı duyguları olduğu gibi yaşıyor. Ama baktım ki o kadar tanınan bir kitap değilmiş. Üzüldüm.