Bu kitap okunur okunmaz unutulmak için yazıldı. Suya yazı yazar gibi…
Siyap Süt kadınlığın, kadınların hayatının kasvetli ve karanlık ama son tahlilde geçici bir dönemiyle ilgili. Birdenbire gelen ve geldiği gibi hızla dalgalar halinde çekile çekile giden bir haletiruhiye burada incelenen. Bu haliyle elinizde tuttuğunuz kitap bir nevi tanıklık.
Otobiyografik bir roman.
(…) Annelik dünyanın en yaşanılası, en muhteşem lütuflarından biri; güzel ki hemde nasıl. Aldığı tüm övgüleri fazlasıyla hak ediyor.
Öyleyse benzersiz, öylesine kıymetli… aynı zamanda çetrefil, karmaşık ve kimi zaman hayli ağır.
Bana gelince, ben kitabı severek okudum. İki tane ilki paylaştım bu kitapla, Elif Şafak’ın okuduğum ilk kitabı olması ve okuduğum ilk otobiyografi kitabı olması. Elif Şafak bu kitabında; hayatında derin izler bırakan, onu zor bir seçim yapmak zorunda bıraktıran ve hatta bocalamasına sebep olan çalkantılı bir dönemini paylaşıyor okuyucularla.Tabii ki bu dönemin hamilelik dönemi olması; kitabı herkes için ilgi çekici kılmayabilir fakat geçirdiği bu psikolojik zorluğu öyle akışkan ve samimi anlatıyor ki ben kitabı okurken; sanki Elif Şafak ile karşı karşıya oturmuş kahve içerken sohbet ediyormuşuz gibi hissettim ve bazı bölümlerde gerçekten kocaman bir gülümseme belirdi yüzümde. Çünkü her ne kadar bunalımlı bir dönem olsa da Elif Şafak bu dönemdeki ikilemleriyle ilgili çok başarılı tespitler yapıp, bunlara okurlara çok nüktedan bir dille aktarmış. Yorumumu kitaptaki bir manifestosuyla bitirmek istiyorum.
Evde Kalmış Kız Manifestosu
1) Nasıl oluyorda evlilik bir kadın ile erkek gerektirdiği halde,”evde kalmak’‘tabiri sadece kadınlar için kullanılıyor.
2) ”yuvayı dişi kuş kurar”lafı yanılsamadır çünkü her dişi kuş her mevsim yeni bir yuva yapa yapa yaşayıp gider. Kurduğu kadar terketmesinide bilerek…Ömür boyu aynı yuvada kalan kuş yoktur.
3) Göç ve göçebelik, değişim ve değişkenlik bu hayatın elifbasıdır. Öyleyse biz kadınlar ne bir yastıkta kocamak zorundayız ne gökten düşecek elmaları beklemek…
