Ne Okudum

12 yazarın, İstanbul’un kendilerine ait bir köşesini anlattıkları bir kitap bu sefer elimizdeki. 2007 yılında Merkez Kitaplar tarafından basılmış olan bu kitabın hem ciltli, hem ciltsiz versiyonu var. Ayrıca metin aralarına yazarların ve mekanların fotografları ile bahsettikleri yer ve olaylara ilişkin bilgileri içeren küçük kutucukların eklenmiş olması kitabı oldukça çekici hale getiriyor. Kitabın içinde yer alan yazarlar ve anlatıların isimleri ise şöyle sıralanıyor:

İnci Aral-Çengelköy,
Kürşat Başar-Bebek,
Naim Dilmener-Şarkıların İstanbul’u,
Nazlı Eray-Şişhane,
Aslı Erdoğan-Galata,
Ayşe Kulin-Teşvikiye,
Perihan Mağden-İstanbul’un Sokak Kızları,
Petros Markaris-Heybeliada,
Celil Oker-Kapalıçarşı,
Mehmet Murat Somer-Sultanahmet,
Latife Tekin-Gecekondular,
Buket Uzuner-Moda.

…

Petros Markaris’in Türkçe’de son yayınlanan kitabı, bu yazın tarihini ve “Eskiden, Çok Eskiden” ismini taşıyor. “Eskiden, çok eskiden” deyimi bana Murathan Mungan’ın dizelerini hatırlatıyor her seferinde.

“hani herkes arkadaş
hani oyunlar sürerken
kimse bize ihanet etmemiş
biz kimseyi aldatmamışken
hani biz kimseye küsmemiş
hani hiç kimse ölmemişken
eskidendi, eskidendi, ah eskiden.”

“Eskiden, Çok Eskiden” yazarın çok iyi tanıyıp, “yurdumdur” dediği İstanbul’da geçen bir hesaplaşma öyküsü.

Siz hiç “Gül Şerbeti” içtiniz mi? Sıcak bir yaz gününde, kristal cam bir bardakta, buz gibi gül şerbeti içmek gibisi yoktur. Rahiyasını algıladığınız anda, bir taraftan damla damla içip keyfini uzun uzun çıkarmak istersiniz; bir yandan da kana kana içip susuzluğunuzu gidermek… İhsan Hoca’nın kitaplarını okurken bu duyguları hissedeceğiniz yüzde yüz garantilidir. Hiç bitmesin bu masal diye iç geçirirken; acaba sonunda ne olacak diye kendinizi yer bitirirsiniz.